Czemu tak nade mną stoisz, wylewasz potok słów? 

Czemu tak się bardzo boisz, że zmarnuję życie swe? 

I ciągle słyszę: "kariera, wpływy, szmal" - 

Kup lepiej marionetkę: 

baczność, spocznij, na przód marsz! 



Nie, nie, nie truj ojcze! 

Popatrz na stare dżinsy swe 

i zrozum: daleko jesteś 

Od tamtych marzeń i tamtych dni 



Jeśli to jest takie ważne, dlaczego kiedy śpisz 

Masz zaciśnięte usta, 

miotasz się i krzyczysz przez sen. 

Przed czym uciekasz tym swoim BMW? 

A może chcesz dogonić widma Twych pustych słów. 



Nie, nie, nie truj ojcze...


Jeśli go nie znałeś, to nie żałuj
Jeśli go nie znałeś, to nie żałuj, nie
Bo przyjaciela straciłbyś
Bo przyjaciela straciłbyś - jak ja

Nie, Ty go nie znałeś, nie
Lubiłeś tylko czasem posłuchać jak gra
A czy pomyślałeś, skąd biorą się tacy jak on
A czy pomyślałeś, skąd biorą się tacy jak on

Był jednym z niewielu skazanych na bluesa
Ten wyrok dodawał mu sił
Miał dom i rodzinę, spokojnie mógł żyć
Lecz często uciekał, by stanąć przed wami
By znów nabrać sił, by znów nabrać sił

Bo czasu miał mało, przeczuwał to
Skazany na bluesa, ilu jeszcze jest takich jak on
Skazany na bluesa, no ilu jeszcze jest takich jak on, jak on
No ilu jeszcze jest takich jak on
Ilu jeszcze jest takich jak on...